የብራዚል ሴኔት የሥራ ሕግን ከመሠረታቸው ለማሻሻል በተዘጋጁ ሁለት ተቃራኒ ፕሮጀክቶች መካከል ከፍተኛ ውዝግብ እያስተናገደ ነው። በአንድ በኩል የነፃነት ሕገ-መንግሥታዊ ማሻሻያ (PEC da Liberdade) የሚባለው ረቂቅ በተቃዋሚ ሴናተሮች በተለይም ፍላቪዮ ቦልሶናሮ (PL-RJ) እና ሮጀሪዮ ማሪንሆ (PL-RN) ይመራል። በሌላው በኩል ደግሞ የሕዝብ ተወካዮች ምክር ቤት ያጸደቀው ሌላ ማሻሻያ የ6x1 የሥራ ፈረቃን እንዲያቆም እና ሳምንታዊውን ገደብ ከ44 ወደ 40 ሰዓት እንዲቀንስ ያዝዛል፤ ይህ ሁሉ ደሞዝ ሳይቀነስ እንደሆነ ተገልጿል። የነፃነቱን ረቂቅ የሚደግፉት የመምረጥ ነፃነት ማስገኘቱን ሲናገሩ፣ ተቺዎች ግን ይህን ፕሮጀክት የባርነት ሕገ-መንግሥታዊ ማሻሻያ (PEC da Escravidão) በማለት ይሰይሙታል።
የተቃዋሚዎች ሀሳብ ዝርዝር እና ምላሾች
በሮጀሪዮ ማሪንሆ የሚመራው ረቂቅ የግል ስምምነቶች ከኅብረት ስምምነቶች የላቀ ሥልጣን እንዲኖራቸው ያደርጋል። እንደ 13ኛ ደሞዝ፣ የዕረፍት ጊዜ እና የወሊድ ፈቃድ ያሉ ጥቅሞች ከተሠሩት ሰዓታት ጋር በተመጣጣኝ ሁኔታ ይሰላሉ። በሰኔ ወር መጀመሪያ ላይ ለኢታይታያ ራዲዮ በሰጡት ቃለ ምልልስ ፍላቪዮ ቦልሶናሮ ሠራተኛው የራሱን የሥራ ፈረቃ እና የጊዜ ሰሌዳ እንዲዘረጋ ማድረግ ያለማንም የሥራ መብት መጉደል ማስቻል እንደሚፈልግ ተናገሩ። ይሁንና ይህ ረቂቅ የ6x1 ፈረቃን አያስወግድም ወይም ከፍተኛውን የ44 ሰዓት ሳምንታዊ ገደብ አይቀንስም፤ ይህ ደግሞ በምክር ቤቱ ከጸደቀው ረቂቅ ጋር ያለውን መሠረታዊ ልዩነት ያሳያል።
የሠራተኛ ማኅበራት ተቃውሞ እና የሕግ ባለሙያዎች ማስጠንቀቂያ
የሕዝብ አንድነት ማኅበር (CUT) ጠበቃ የሆኑት አንቶኒዮ ሜጋሌ በዚህ ረቂቅ ውስጥ ለሥራ ቅጥር ተጋላጭነት ጠንካራ ማበረታቻ እንዳለ ይመለከታሉ። ኩባንያዎች የሠራተኛ ማኅበራትን ድርድር እንዳያውቁ እና በሠራተኛ ደረጃ ተጠቃሚነትን የሚቀንሱ ሁኔታዎችን እንደሚፈልጉ ገልጸዋል። “ውጤቱ የሙያ ቡድን መበታተን፣ የኅብረት ኃይል መጥፋት እና የመብቶች ደረጃ መውረድ ነው” ብለዋል። ሜጋሌ ትችታቸው የሠራተኛውን የግል ፍላጎት ሳይሆን በኢኮኖሚያዊ ጥገኝነት፣ በሕጋዊ ተገዢነት እና በሥራ አጥነት አደጋ ሥር ነፃ ነኝ የሚለው “ልብ ወለድ” ነው ሲሉ አስረድተዋል። መጀመሪያ ላይ ማሪንሆ በተለዋዋጭ ሥርዓት ውስጥ የሰዓት ገደብ አይኖርም ብለው የነበረ ቢሆንም፣ በኋላ ወደ ኋላ በማለት የ44 ሰዓት ገደብ እንደሚቆይ አረጋግጠዋል።
የባለሞያዎች ክርክር፡ በተለዋዋጭነት እና በጥበቃ መካከል
የጄኒያል ኢንቨስትመንቶች ዋና ኢኮኖሚስት ጆዜ ማርሲዮ ካማርጎ የ6x1 ፈረቃ ማቆም እንደ ወጪ መጨመር፣ የዋጋ ንረት እና ከመደበኛ ውጪ ሥራ መስፋፋት ያሉ አሉታዊ ውጤቶች እንደሚኖሩት ያምናሉ። በአንጻሩ ደግሞ በሰዓት ላይ የተመሠረተው የተለዋዋጭ ሥርዓት ዛሬ ወደ መደበኛ የሥራ ገበያ ለመግባት ችግር ለሚገጥማቸው ቡድኖች እድል ይሰጣል ይላሉ። “ለምሳሌ፤ ልጅ ያላቸው ሴቶች በቀን ስምንት ሰዓት ያልሆነ ሥራ ማግኘታቸው በጣም ቀላል ይሆናል” ሲሉ ካማርጎ አስረድተዋል። በሌላ በኩል ደግሞ የኦክስፎርድ ዩኒቨርሲቲ ተመራማሪ እና የተለዋዋጭ የሥራ ሥርዓቶች ባለሙያ የሆኑት ሶሺዮሎጂስት ዙኦፌይ ሉ የበለጠ ጥንቃቄ የተሞላበት አቋም ይዘዋል።
በተለዋዋጭ ሥርዓት ሥር የራስን ብዝበዛ አደጋ
ዙኦፌይ ሉ የሥራ ሰዓት መቀነስ እና የ6x1 ፈረቃ ማቆም አዎንታዊ እርምጃዎች እንደሆኑ ሲቀበሉ፣ የሰዓት ሥርዓትን በሚፈጥረው ሕገ-መንግሥታዊ ማሻሻያ ላይ ግን ከፍተኛ አደጋዎች እንዳሉ ያስጠነቅቃሉ። “ተለዋዋጭነት ብቻውን የሠራተኛውን ደህንነት አያረጋግጥም። ወሳኙ ነገር ያንን ተለዋዋጭነት ማን እንደሚቆጣጠረው ነው” ሲሉ ለቢቢሲ ኒውስ ብራዚል ተናግረዋል። ሉ ተለዋዋጭነቱ በዋናነት አሰሪዎች በሠራተኞች የጊዜ ሰሌዳ ላይ ያላቸውን ኃይል የሚያሰፋ ከሆነ የማይታወቅ ሁኔታ እና አለመረጋጋት ሊጨምር እንደሚችል ያስረዳሉ። የራሳቸውን ጥናቶች እና የተመራማሪዋ ሄጁንግ ቹንግ መጽሐፍ “The Flexibility Paradox” በመጥቀስ ተለዋዋጭ ሥራ ብዙ ጊዜ ከእፎይታ ይልቅ ራስን መበዝበዝ እንደሚያስከትል ያሳያሉ። ውጤቶቹ በጾታ መካከል የተለያዩ ናቸው፤ ሴቶች በነጻ ጊዜያቸው ብዙ የቤት ውስጥ ሥራ የመሸከም አዝማሚያ አላቸው፣ ወንዶች ደግሞ ተለዋዋጭነትን ለረጅም ሰዓት በመሥራት ለ“ምሳሌ ሠራተኛ” ሃሳብ ታማኝነታቸውን ለማረጋገጥ ይጠቀሙበታል።
ሁለት የእረፍት ቀናት ግዴታ፡ ተቃራኒ አመለካከቶች
የኤፍጂቪ ኢብሬ ተመራማሪ ዳንዬል ዱኬ ሁለቱም ፕሮጀክቶች ለብራዚል ምርጥ መፍትሄ አይደሉም ይላሉ። የግል ስምምነትን ቅድሚያ የሚሰጥ ሕግ በአሠሪ እና በሠራተኛ መካከል ባለው የኃይል ልዩነት ምክንያት ችግር ያለበት ነው ይላሉ። በሌላ በኩል ደግሞ ሁለት ተከታታይ የእረፍት ቀናትን ማስገደድ ሕጎቹን ከመጠን ያለፈ ጥብቅ ያደርገዋል ብለው ያስባሉ። “ፖለቲከኞች ዓለም አቀፍ ልምድን ቢመለከቱ እና አገሪቱ በየትኛውም የዓለም ክፍል ወደሌለ ሞዴል እየሄደች መሆኑን ቢመለከቱ እመኛለሁ” ሲሉ ዱኬ ተናግረዋል። እንደ እሳቸው ሃሳብ፣ የ44 ሰዓት ገደብ የሚይዝ ነገር ግን በተለያዩ የINSS የአሠሪ መዋጮ ተመኖች አማካኝነት የ40 ሰዓት ኮንትራቶችን የሚያበረታታ ተለዋዋጭ ሞዴል ምርጡ አማራጭ ነው። ዙኦፌይ ሉ በበኩላቸው እንደ ጀርመን ባሉ አገሮች የ5x2 ፈረቃ ያለ ሕጋዊ ግዴታ የተለመደ መሆኑን አስታውሰው ብራዚል ይህን ፈረቃ አስገዳጅ ብታደርገው ምንም ችግር እንደሌለ ያስረዳሉ።
ከፍተኛ የደመወዝ ሸክሞች እና የጡረታ አንድምታ
የኢንስፐር ፕሮፌሰር ናኤርሲዮ ሜኔዜስ የሥራ ሰዓትን ወደ 40 መቀነስ አዎንታዊ እንደሆነ ቢቀበሉም የሁለት የእረፍት ቀናት ግዴታን እና የተቃዋሚዎችን ሕገ-መንግሥታዊ ማሻሻያ ይተቻሉ። የብራዚል የሥራ ገበያ ጥብቅነት ከሥራ ሥርዓቱ ሳይሆን ከሥራ ቅጥር ጋር በተያያዙ ከፍተኛ ወጪዎች የሚመነጭ እንደሆነ ይናገራሉ። የFGTS መወገድን ይደግፋሉ፤ ምክንያቱም ሠራተኛው ከግዴታ መዋጮ ይልቅ ገንዘቡ በእጁ ቢኖረው የበለጠ ተጠቃሚ እንደሚሆን ያምናሉ። “ችግሩ አንድ ሠራተኛ በነዚህ ሁሉ መዋጮዎች መቅጠር በጣም ውድ መሆኑ ነው። አንድ አነስተኛ ደሞዝ የሚያገኝ ሠራተኛ አንዳንዴ ለኩባንያው እስከ ሁለት እጥፍ ያህል ያስወጣል” ሲሉ አስረድተዋል። በሌላ በኩል ጠበቃው አንቶኒዮ ሜጋሌ በተለዋዋጭ ሥርዓቱ ወርሃዊ ደሞዝ መቀነስ የጡረታ መዋጮን መሠረት እንደሚቀንስ እና የግለሰቡን የማኅበራዊ ዋስትና ጥበቃ እንደሚጎዳ ያስጠነቅቃሉ። ካማርጎ ግን ይህን ሥጋት ውድቅ ያደርጉታል፤ ወደ መደበኛ ገበያ የሚገቡ ሰዎች ቁጥር መጨመር የINSS አስተዋጽዖ አበርካቾችን ቁጥር ሊያሰፋ እንደሚችል ይከራከራሉ።